Hoe overleef ik mijn burn-out?

Gepubliceerd op 19 oktober 2019 06:04

Ik dacht laatst dat ik beter voor mijn IPhone zorg dan voor mezelf. Ik ben zo’n type dat voordat de accu rood uitslaat, ik deze aan de oplader leg. Ook voordat ik de deur uitga, gaat hij aan de lader, zelfs als er nog 75% batterij over is. Ik ben als de dood dat deze uitvalt... Hij gaat er niet eerder af dan als er 100% in het scherm staat. Het liefst ga ik dan ook de deur uit met een mobiel met een volle accu.

Toen ik besloot om dit tweede persoonlijk blog te schrijven, wist ik direct wat de titel moest zijn: “Hoe overleef ik mijn burn-out”. Deze vijf woorden dekken namelijk de lading van hoe het nu met me gaat.

Hoe ik in een burn-out belandde, werd me na een aantal sessies bij een psycholoog al duidelijk. Hoe ik eraf kom, werd me duidelijk toen ik enkele weken de overstap maakte van een psycholoog naar een burn-out/stress coach. Daar vertel ik je later meer over. Overleef is een woord dat ik regelmatig gebruik. Niet bevriezen, vechten of vluchten, maar overleven. Met name op dagen waarop onverwacht veel op me af komt. Ik, daar draait het de afgelopen maanden om. Van een ik die vooral ten dienste staat van de ander, naar een ik die eerst voor zichzelf zorgt en dan de ander helpt. Keuzes maken. Lief zijn voor ik. Het is mijn burn-out en geen enkele burn-out is hetzelfde. Het is daarom ook zo belangrijk dat je een behandeling krijgt die bij je past en dat weet ik als geen ander! En tja, dan het laatste woord... burn-out... Zonder dat woord schreef ik deze blog niet. Ben ik burn-out, heb ik een burn-out? Ben ik het of heb ik het? Geen idee, maar wat ik wel weet is dat ik inmiddels burn-out expert ben...

Eind november 2018 kreeg ik griep. Een griep die uiteindelijk drie weken duurde. Voor het eerst in mijn leven miste ik daardoor het Sinterklaasfeest met mijn gezin en familie. Terwijl de cadeautjes in het huis van mijn ouders werden uitgepakt en de gedichten werden voorgedragen, lag ik thuis op de bank, zo ziek als een hond, Netflix films te kijken. Toen wist ik nog niet wat ik een paar weken later wel wist...

En nu is Sinterklaas bijna weer in aantocht en dat betekent dat ik straks een jaar thuis ben, 100% ziek. Het betekent ook dat we ons Sinterklaasfeest dit jaar klein vieren. Dat zijn die keuzes maken waar ik eerder over schreef. Ik vind die keuzes maken confronterend, want ik wil alles kunnen, maar ik kan en mag op dit moment bijna niets.

En toch spelen die keuzes maken voor nu en in de toekomst een belangrijke rol. Ik moet ze niet alleen nu maken, maar straks ook als ik weer beter ben. En dat roept meteen een gedachte bij me op. Word ik beter van burn-out en hoe weet ik dat ik beter bent?

Ik weet zeker dat ik beter word van burn-out. Niet dat ik het nu iedereen aanraad. Sterker nog, zorg dat je er nog niet eens in de buurt van komt, want voordat je het weet val je om. Ik viel om, eerst wankelde ik nog op één been en uiteindelijk viel ik keihard op de grond. Figuurlijk een klap op mijn hoofd, waarna chaos in mijn lijf en hoofd ontstond. Dat uitte zich in allerlei verschillende fysieke en mentale klachten. Minimaal zes jaar leefde ik een ongezonde levensstijl weet ik nu. Dat zag ik natuurlijk eerst niet, maar toen ik het zag, kon ik letterlijk wel janken. Misschien wel tranen van geluk, want op mijn 43ste heb ik nog een hele wereld die voor mij open ligt. Zoveel betere keuzes die ik nog voor mezelf kan maken! En dat is toch goed nieuws!

Ik volgde nu drie sessies bij een burn-out/stress coach. Wat een wereld van verschil qua benadering van de behandeling van een burn-out ten opzichte van de psycholoog. De psycholoog zat vooral op cognitieve therapie. Zinloos zolang je fysiek zo uit balans bent. Burn-out is in beginsel iets fysieks, met onder andere mentale klachten tot gevolg. Dus eerst fysiek weer in balans.

Het coachingstraject dat ik volg bestaat uit vier fases en ik zit in de eerste fase: Werken aan herstel. Het herstellen van de lichamelijke systemen die ontregeld zijn. Die zijn bij mij dusdanig ontregeld dat de coach heel veel streept in mijn dagschema. Herstellen betekent uitrusten, mindfullness oefeningen doen en vooral niksen. Geen huishoudelijke klussen doen en bijvoorbeeld geen boodschappen meer halen. Daarnaast moet ik accepteren dat met een jong gezin de omstandigheden om te herstellen regelmatig ongunstig zijn. Hierdoor zijn er dagen dat ik onvoldoende aan mijn herstel kan werken waardoor dit langere tijd in beslag zal nemen.

Mijn coach geeft ook veel praktische tips over bijvoorbeeld efficiënt koken. Dus voor twee dagen koken. Dat komt straks, als ik eenmaal weer beter ben en weer aan het werk ga, ook zeer van pas. Ik deelde hier al eens wat over op mijn Instagramaccount. Ik experimenteer en oefen op dit moment met “tweedaags gerechten” en in een ander blog zal ik eens een aantal recepten delen.

De uitdaging zit voor mij op dit moment dus in mijn gezin. Mijn meiden van 9 en 3 jaar zorgen ervoor dat ik iedere dag weer op tijd opsta, maar breken me soms ook helemaal af. Als er veel dingen tegelijk op mij afkomen, zijn er momenten dat ik hun stemmen niet kan verdragen. Dan wil ik weg, dan wil ik stilte om mij heen. Om na te denken, om te ordenen en om op te laden. Dat kan natuurlijk niet altijd dus dan druk ik op standje “overleven” en hoop ik dat mijn eega die dag op tijd van zijn werk of eerder thuis komt.

Mijn eega verdient daarom ook zeker een vermelding in deze blog. Hij blijkt ook een burn-out expert, maar dan in de zin van: “Hoe overleef ik een echtgenote die burn-out is?” Hij is de enige die het antwoord weet, maar wat ik wel weet, is dat hij het heel goed doet. Hij huilt niet met me mee, maar leeft wel mee. Hij zoekt niet naar oplossingen, maar luistert. Hij zet me op mijn plek als ik denk dat ik weer beter voor hem moet zorgen dan voor mezelf. Hij houdt het gezin draaiende naast zijn fulltime baan. Kortom, een echte superman!

 

De oplettende lezer, heeft misschien gemerkt dat er nog één vraag onbeantwoord is in mijn blog: hoe weet ik dat ik beter ben? Ik ben daar wel nieuwsgierig naar. Na de herstelfase, begint namelijk de opbouwfase waarin de belastbaarheid geleidelijk weer omhoog gaat. Eerst met  privé dingen en daarna re-integratie naar het werk. Het is nog lang niet zover, maar ik kijk wel uit naar dit moment!

Zoals ik deze blog begon over het opladen van de telefoonaccu, zo zou ik ook voor mezelf moeten zorgen. Vaker en eerder opladen, vaker niksen. Mijn batterij staat nu nog voortdurend in het rood, maar er komt een tijd dat deze ook weer 100% aangeeft.  En met 99% ben ik ook tevreden! Dan neem ik eerst mijn superman mee voor een “niks moet, alles mag” weekend. En daarna ga ik ook vaker tijd voor niks inruimen in mijn agenda. Éen van mijn doelen voor 2020!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Linda Bruinsma
een maand geleden

Wat mooi dat je zoveel van jezelf laat zien; wat zullen veel mensen hier iets in herkennen...
Je bent een kanjer Lin! Ik wens je veel sterkte op weg naar je doelen! Liefs Linda

Linda
een maand geleden

Dankjewel voor je mooie woorden Lin! X

Wilma
een maand geleden

Mooi beschreven!
Gun jezelf net zoveel kleur,warmte en geborgenheid als jouw huis♡

Linda
een maand geleden

Wat ontzettend lief. Bedankt Wilma!

Sandra
een maand geleden

Beste Linda,
Ik wens je heel veel kracht en sterkte!🍀
Liefs Sandra

Linda
een maand geleden

Dankjewel lieve Sandra! X

Mindy_schroor
een maand geleden

Onwijs mooi en knap hoe je dit vertelt lieve Lin! Volgens mij ben je ontzettend goed bezig hoewel dit vast en zeker een weg is die met vallen en opstaan zal gaan. Heel veel sterkte voor jou lieverd en een dikke knuffel❤

Linda
een maand geleden

Wat fijn om te horen lieve Mindy. Dankjewel voor je lieve woorden. XX

Gonnie
een maand geleden

Wat heb je het goed geschreven. Je gaat diep, maar zo mooi dat je de eindstreep voor ogen hebt!
Heel veel sterkte en ook veel geduld 😉en ook ❤️

Linda
een maand geleden

Ontzettend bedankt voor je lieve woorden Gonnie! X

Anjes
een maand geleden

Wat een mooi en open geschreven blog en wat een kracht straalt het ook uit! Dank je wel hiervoor.
De metafoor van de telefoon is een hele krachtige moet ik zeggen en een eyeopener voor mij persoonlijk. Ik leef ook al een klein jaar met een accu die maar voor een procent of 20 opgeladen is en opladen tot 100% lijkt me echt heerlijk!
Sterkte lieve Linda, die 100% komt weer...zeker weten.
Xxx

Linda
een maand geleden

Met liefde geschreven dus graag gedaan lieve Anjes. ‘Mooi’ dat je de metafoor van de telefoonaccu herkent. 20% is nog net niet in het rood... maar weet dat als die daar eenmaal ondergaat en moeilijk weer uit het rood komt je in de problemen zit. Ik hoop dat je gaat ingrijpen. XX

Brigitta
een maand geleden

Mooie, eerlijke blog! Die vergelijking van de telefoon zit er knal op. Zelf ben ik stress en burn-out coach maar net dat, dat zorgen voor mezelf, voldoende opladen blijft ook voor mij een grote uitdaging. Je bent zoveel jaren over je grenzen gegaan dus vraagt het een lang herstel. En dat is absoluut niet makkelijk maar nu ben je aan het veranderen en dat is ook een prachtig voorbeeld voor je kinderen. Nee zeggen tegen anderen is ja zeggen tegen jezelf. Veel moed nog maar uit deze mail blijkt ook duidelijk dat je op de goede weg bent!

Linda
een maand geleden

Wat mooi om te horen Brigitta. Jij als expert. Ik heb veel aan coaching, dat zet mij nu op het juiste spoor. Dankjewel voor je mooie woorden!

Carla
een maand geleden

Wat sterk dat je jezelf zo kwetsbaar durft te laten zien Linda en wat fijn dat je het goede hulp pad gevonden hebt en iig geval hiermee op een goede manier aan de slag kunt.
Ik hoop dat je op zn tijd die 100% weer gaat halen en wens je veel sterkte toe !
Een hele dikke knuffel van mij xxxxx

Linda
een maand geleden

Wat fijn dat je mijn blog hebt gelezen Carla! Dankjewel en ook voor je lieve woorden. Ik ga ervoor! XX

Brigitte
een maand geleden

Wat een herkenbaar verhaal zeg! Ook je vergelijk coach en psycholoog. De arbo arts had minder vertrouwen in een coach maar ik ben blij dat ik bij haar ben gebleven. Zoveel persoonlijker ook! Ik kan het iedereen aanraden.
Heel veel sterkte met je herstel, ik blijf je verhaal volgen. 💕

Linda
een maand geleden

Dankjewel voor je fijne reactie Brigitte. Arbo artsen hebben last van kokervisie en zitten vaak vast aan providerboog van de werkgever. Dit traject betaal ik zelf, omdat deze coach dus niet in die providerboog zit.

Yvette
een maand geleden

Hai lieve Linda. Wat ontzetten mooi dat jij dit opschrijft en helaas zoveel herkenning. Als ik klaar ben met mijn revalidatietraject ga ik eens informeren naar een burn-out coach. Ik heb daar nog nooit informatie over gezocht. Ik weet zeker dat het jou gaat lukken lieverd om die batterij weer vol te krijgen. Ik hoop hier ook. Veel liefs,
Yvette xxx

Linda
een maand geleden

Zeker doen lieve Yvette. Zoek eens op CSR. We maken ooit samen een dansje ;). X

Andrea de Groot
een maand geleden

Wat een openhartig eerlijk verhaal Linda. Ik herken wel dingen dat weet je. Ik vind je een heel mooi open en eerlijk mens die nu even struggled maar vast sterker uit dit verhaal komt. Jezelf voorop stellen, daar wringt het het snel maar je bent net zo belangrijk als ieder ander. Dikke kus en knuffel moedige vrouw X

Linda
een maand geleden

Heel erg bedankt voor je lieve woorden Andrea en dat je de moeite neemt om de blog te lezen terwijl je andere plannen hebt ;). Ik vind jou net zo mooi! X

Debbie van Hecke
een maand geleden

Hoi
Jeetje wat onzettend mooi omschreven respect. Ik kwam via thuisbijvierleeuwen bij je blog volgde je nog niet maar dat ga ik zeker doen.
Ik worstel met dezelfde aspecten alleen om een andere reden. Ik heb 9 jaar geleden een zwaar auto ongeval gehad waar mijn lichaam en geest heel zwaar zijn uitgekomen. Heb 5 jaar gerevalideerd en moest ook van iemand die alles voor een ander deed ineens voor mezelf gaan zorgen . Werken met het stop licht model wanneer geeft mijn lichaam oranje aan en moet ik gas terug nemen en niet doorgaan tot diep rood crachen en dan weer van ver op krabbelen. Ik ben nu in theraphie om van de overleef stand te komen en te leren leven.
Heel veel succes met alles zoals ik lees kom jij dr wel. Neem je tijd hou van jezelf.
Liefs Debbie

Linda
een maand geleden

Lieve Debbie, ik voel me vereerd dat je de moeite nam om mijn blog te lezen en dat je jouw verhaal hier deelt. Wat een heftig verhaal vertel je. Het toont lef en moed om dat hier te delen. Dankjewel voor je lieve woorden. En als ik er kom, dan kom jij er zeker ook! Liefs Linda

Jetske
een maand geleden

Mooi en sterk! Kwetsbaarheid geeft kracht 🖤

Linda
een maand geleden

Prachtig gezegd. Bedankt Jetske ♥️

Irma
een maand geleden

Wat stoer om dit zo te schrijven. Heel herkenbaar allemaal.
Zeker dat stukje over de oplader. Neem de tijd voor jezelf. Geniet van kleine dingen.
Doe de dingen waar je blij van wordt.
Go for it 💪🏻
Heel veel sterkte en succes🍀

Linda
een maand geleden

Dankjewel Irma! Voor het lezen van de blog en de lieve woorden!

Marian @fijninhuis
een maand geleden

Wat heb je dat goed beschreven Linda! En zo herkenbaar allemaal. Ik volgde een traject in het revalidatiecentrum van 5 maanden. Iets waar ik nog vaak aan terug denk en nog altijd dankbaar voor ben. Ook hoe ik na een jaar opgevangen ben toen ik mn werk weer op ging pakken. Wanneer je beter bent...er komt een moment dat je voelt dat het beter gaat. En dan duurt het nog een tijd, met ups en downs, voordat je er echt weer bent. Maar een ding is zeker, het komt goed!!😘

Linda
een maand geleden

Dat vind ik fijn om te horen en wat een geruststellende gedachte. Zo te lezen nog een traject waar ik niet op de hoogte van ben. Ik vind het jammer dat bedrijfsartsen zo weinig informatie en opties geven over het behandelen van een burn-out. In mijn winkelmandje zat een psycholoog of een psycholoog en later zelfs antidepressiva. Dat laatste heb ik pertinent geweigerd en wat ben ik daar blij om. Net als het afscheid nemen van de psycholoog. Liefs 😘

Gea
een maand geleden

De metafoor van de telefoon is een eye opener voor mij. Ik heb zelf geen klachten ed. Maar leg met een man die al 8 jaar ziek is. Hoe is het met mijn batterij??? Die vraag stel ik mij niet zo vaak. Misschien moet ik dat vaker doen. Zet 'm op.

Linda
een maand geleden

Mooi om te horen dat mijn blog in ieder geval aanzet tot denken over hoe het met je eigen batterij is. Juist in fases waarin je er vooral voor de ander wilt zijn, vergeet je jezelf. Dankjewel Gea!

Jennshomestyle
een maand geleden

Hey Linda
Wat mooi dat dit met iedereen deelt!
En fijn die Coaching! Ik denk dat er veel taboe rondom een burn out is.. het is iets waarvoor je je niet hoeft te schamen! Je gaat hier alleen maar sterker uit komen! Liefs Jenn

Linda
een maand geleden

Dankjewel lieve Jennie. Een burn-out is zoiets ongrijpbaars, omdat je het vaak aan de buitenkant niet ziet. En juist mensen in een burn-out zijn heel goed in staat om een andere buitenkant dan binnenkant te laten zien. Daarom komt het vaak ook als donderslag bij heldere hemel dat iemand ineens ziek thuis zit. Dankjewel. Liefs Linda